Het onderzoek richtte zich op 50 strategische locaties langs de vijftien langste autobahn-trajecten van Duitsland. Deze routes zijn cruciaal voor doorgaand verkeer naar onder meer Oostenrijk, Zwitserland en de skigebieden. Opvallend: geen enkele locatie kreeg het hoogste oordeel 'zeer goed'.
Autohöfe presteren beter dan tankstations langs de snelweg
Slechts 13 locaties verdienden het oordeel 'goed', en die lagen allemaal bij zogenaamde Autohöfe. Dit zijn grote tankstations met voorzieningen die meestal onder aan een afrit liggen. Van de traditionele tankstations en parkeerplaatsen direct aan de snelweg kreeg geen enkele een goede beoordeling.
Het verschil zit vooral in het aantal beschikbare laadpunten. Voor een goede score moet een locatie minimaal 10 laadpunten hebben met elk 150 kW of meer vermogen. De Autohöfe komen hier vaker aan tegemoet dan de klassieke tankstations langs de snelweg.
Grote verschillen in laadvermogen
De ADAC ontdekte schrijnende situaties. Twee locaties – Aral Autohof Bremen Hemelingen aan de A1 en Total Autohof Großweitzschen tussen Leipzig en Dresden – hadden helemaal geen laadpalen. Dat is alsof een tankstation geen benzine verkoopt.
Daarnaast beschikt 22 procent van de onderzochte locaties alleen over trage 50 kW-laders. Voor lange ritten is dit volstrekt onvoldoende. Om binnen 20 tot 30 minuten genoeg energie bij te tanken voor de volgende etappe, is minimaal 150 kW per laadpunt nodig. Belangrijk detail: dit vermogen moet volledig beschikbaar zijn per laadpunt, niet gedeeld via 'splitting' waarbij het vermogen verdeeld wordt over meerdere auto's.
Ultrasnelladers bieden hoop
Toch ziet de ADAC vooruitgang. Van de 50 onderzochte locaties hebben er inmiddels 31 (62 procent) ultrasnelladers van 300 kW of meer. Twee Autohöfe gaan nog verder: Rosi's Autohof Fulda Noord aan de A7 en Inntaler Autohof Raubling aan de A93 beschikken over 400 kW-laders.
De absolute winnaar is Euro Rastpark Schweitenkirchen aan de A9 tussen Ingolstadt en München, gevolgd door Aral Autohof Königslutter aan de A2 ten zuiden van Wolfsburg. Deze locaties combineren voldoende snelle laadpunten met goede voorzieningen.
Comfort blijft ondergeschoven kindje
Het comfort voor EV-rijders blijft problematisch. Geen enkele onderzochte locatie biedt overdekte laadplaatsen. Dat betekent laden in weer en wind, wat vooral bij winterse omstandigheden onaangenaam is.
Voor caravanrijders of mensen met aanhanger is het nog erger: slechts twee Autohöfe maken het mogelijk om te laden zonder de aanhanger af te koppelen.
Ook de plaatsing van laadpalen laat te wensen over. Veel staan ver van de voorzieningen of op slecht verlichte plekken. Dit zorgt niet alleen voor ongemak, maar ook voor veiligheidsissues tijdens donkere winteravonden.
Betalen blijft een hoofdpijndossier
Bij iets meer dan de helft van de locaties kun je direct betalen met een pinpas of creditcard. Bij de rest ben je aangewezen op speciale laadpassen of apps. Dit is alsof je bij een gewoon tankstation niet met je pinpas kunt betalen.
Nog problematischer is de prijstransparantie. Hoewel bijna alle snellaadpunten de prijs per kWh vooraf tonen, krijg je bij slechts 16 van de 36 functionerende locaties na het laden de totaalprijs te zien. Bij een gewoon tankstation zou dit ondenkbaar zijn.
ADAC eist structurele verbeteringen
De Duitse automobilistenorganisatie stelt dat de huidige situatie onvoldoende is voor de groei van elektrische mobiliteit. Hun eisenlijst is helder: meer en krachtiger laadpunten langs snelwegen, transparante prijzen, kaartbetaling bij elke paal, en basiscomfort zoals overkappingen en goede verlichting.
Het onderzoek toont aan dat Duitsland, ondanks zijn vooruitstrevende imago op het gebied van automotive technologie, nog een lange weg te gaan heeft voordat snelladen langs de autobahn even betrouwbaar en gebruiksvriendelijk is als tanken.
